مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: مریم رشیدی , فاطمه کاسب
کلیدواژه ها : ديابت شيرين نوع 2 - ويتامينE - هموگلوبين گليكوزيله آ - چربي هاي خون
: 6773
: 348
: 0
ایندکس شده در :

سابقه و هدف: ديابت نوع 2 همراه با افزايش استرس اكسيداتيو و كاهش آنتي­اكسيدان­ها است. مكمل ويتامين E باعث كاهش استرس اكسيداتيو در بيماران ديابتي مي­شود. همچنين برخي مطالعات نشان داده­اند كه ويتامين E سبب افزايش حساسيت به انسولين و بهبود سطوح چربي­ها مي­گردد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر ويتامين E بر پاسخ­هاي قند و چربي در بيماران ديابتي نوع 2 است.

مواد و روش­ها: در اين مطالعه از بين بيماران ديابتي نوع 2 بالاتر از 30 سال كه به مركز تحقيقات ديابت يزد مراجعه كردند ، 31 بيمار ديابتي نوع 2 كه داراي قند خون ناشتاي mg/dl 200-140 ، قند دو ساعت بعد از غذاي mg/dl 250-200 ، تري­گليسريد mg/dl 400 -200، كلسترول ، mg/dl 200-300 و فشار خون خفيف (فشار خون سيستولي mmHg 160-140 و فشار خون دياستولي 100-90) بودن د، انتخاب شدند ، سپس به بيماران قرص ويتامين E 400 واحد دو بار در روز به مدت 3 ماه داده شد ، قند ناشتا، كلسترول، تري ­ گليسريد، LDL ، HDL ، HbA1C و ميزان انسولين ناشتا در شروع و پايان مطالعه اندازه­گيري گرديد.

نتايج: در اين مطالعه 31 بيمار ديابتي نوع 2 (19 زن، 12 مرد) با ميانگين سني 87/8 ± 03/53 سال و طول مدت ابتلا به ديابت 89/0 ± 16/2 سال وارد مطالعه شدند. در پايان مطالعه قند خون ناشتا، تري­گليسريد و ميزان انسولين ناشتا كاهش يافت اما اين كاهش معني­دار نبود. ميزان كلسترول تام، فشار خون سيستولي و دياستولي تغيير محسوسي نداشت.

نتيجه­گيري: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه به نظر مي­آيد كه ويتامين E با دوز 800 واحد در روز به مدت 3 ماه نمي­تواند باعث بهبود قند خون، چربي­هاي خون، ميزان هموگلوبين گليكوزيله، ميزان انسولين ناشتا و فشار خون در بيماران ديابتي نوع 2 شود.

نویسندگان: محمدحسین سلطانی, مصطفی حسینی
کلیدواژه ها : درشت مغذي - پاسخ متابوليك - برونده قلبي - ديابت نوع II
: 5006
: 25
: 0
ایندکس شده در :
سابقه و هدف: علي رغم شناخت بعضي از تغييرات متابوليك و هموديناميك ناشي از غذا در افراد سالم، پاسخ هاي افراد ديابتي نوع II بعد از مصرف غذا و فرآيند هضم، هم چنان در پرده ابهام مي باشد.به منظور شناخت تغييرات متابوليك و هموديناميك ناشي از مصرف درشت مغذي ها در افراد ديابتي نوع II تحقيق حاضر در دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در سال 1380 صورت پذيرفت. مواد و روش ها: تحقيق به روش كارآزمايي باليني روي 15 فرد ديابتي نوع II انجام و پاسخ هاي متابوليك شامل انسولين، نوراپي نفرين و قند خون، قبل و تغييرات آن تا 6 مرحله زماني (15، 30، 60، 90، 120 و 180 دقيقه) بعد از مصرف نشاسته گندم، كازئينات سديم و روغن زيتون و پاسخ هاي قلبي - عروقي شامل برون ده قلبي و فشار خون سيستوليك قبل و تغييرات آن تا 5 مرحله زماني (تا محدوده دو ساعت) بعد از مصرف مواد فوق تعيين شد. نتايج با آزمون هاي آماري تي زوج و آناليز واريانس با اندازه گيري هاي تكراري و تي وابسته مورد قضاوت قرار گرفت. يافته ها: 15 فرد ديابتي نوع 24) زن و 11 مرد) با متوسط سني 2/5± 9/38 سال و متوسط نمايه توده بدن 6/1±24 كيلوگرم بر متر مربع مورد بررسي قرار گرفتند. پاسخ انسولين در افراد ديابتي بعد از كربوهيدرات و پروتئين افزايش يافت (P<0.05) ولي بعد از دريافت چربي تغييري مشاهده نشد. پاسخ انسولين 3 ساعت بعد از دريافت كربوهيدرات (6± 24 ميكرو واحد بر ميلي ليتر) بالاتر از ميزان ناشتا (7/2±9/12 ميكرو واحد بر ميلي ليتر) بود (P<0.01). نوراپي نفرين به دنبال دريافت درشت مغذي ها افزايش يافت(P<0.05) . برون ده قلبي صرفا بعد از دريافت پروتئين افزايش نشان داد و از 226±4020ميلي ليتر در دقيقه، قبل از مداخله 262 ± 4389 ميلي ليتر در دقيقه بعد از مداخله رسيد (P<0.005). فشار خون سيستوليك بعد از دريافت هر سه ماده مغذي كاهش يافت و كاهش بعد از مصرف چربي معني دار بود (P<0.005). نتيجه گيري و توصيه ها: پاسخ هاي متابوليك و قلبي - عروقي افراد ديابتي نوع 2 تحت تاثير درشت مغذي هاي مختلف، متفاوت بود. تحقيقات ديگري با تعداد نمونه بيشتر توصيه مي شود.
: 5906
: 33
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: ديابت نوع دو يكي از شايعترين بيماريهاي آندوكريني در جهان است كه در نتيجه اختلال در ترشح يا عملكرد انسولين ايجاد ميشود. با توجه به اينكه كنجد و فرآوردههاي حاصل از آن از قبيل ارده و حلوا ارده به عنوان يك غذاي بومي در بين مردم يزد مصرف ميشود و نيز توجه به خواص مفيد روغن كنجد، به خصوص تأثير آن بر سطح قند و پروفايل ليپيدي سرم، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير مصرف روغن كنجد بر پروفايل ليپيدي و قند خون بيماران ديابتي نوع دو مراجعه كننده به مركز تحقيقاتي- درماني ديابت يزد در سال 1386 انجام گرفت. روش بررسي: اين مطالعه به روش نيمه تجربي بر روي 25 بيمار ديابتي نوع دو انجام شد. گروه مورد مطالعه، ميانگين سني 28/6 ±52/51 سال، طول مدت ابتلا به ديابت 03/5±08/7 سال، نمايه توده بدني 001/3±28/27 كيلوگرم بر مترمربع و قند خون ناشتاي 93/51±04/181 ميليگرم در دسي ليتر داشتند. به بيماران مقدار 30 گرم در روز روغن كنجد به مدت 42 روز داده شد. اين مقدار روغن جايگزين روغن مصرفي قبلي آنها گرديد. سرم ناشتاي 12 الي 14 ساعته بيماران در ابتدا و در پايان مطالعه پس از جمعآوري، جهت اندازهگيري متغيرهاي مطالعه كه شامل قند خون ناشتا، HbA1c و ليپيدهاي خون (تري گليسريد، كلسترول تام، LDL HDL-) بودند، با استفاده از روشهاي آزمايشگاهي مرتبط تجزيه گرديد. براي ارزيابي دريافت مواد غذايي در سه نوبت (ابتدا، وسط و پايان مطالعه) از بيماران 24 ساعت يادآمد خوراك گرفته شد. نتايج به دست آمده با استفاده از آزمونهاي آماري t زوج، آناليز واريانس با اندازه-گيريهاي تكراري (ANVA-Repeated measure) مورد تجزيه و تحليل قرارگرفتند. نتايج: نتايج به دست آمده حاصل از يافتههاي مطالعه ما نشان داد كه مصرف روغن كنجد به مدت 6 هفته باعث كاهش معنيداري در ميزان قند خون ناشتا(93/51±181 به mg/dl 65/39±154) هموگلوبين گليكوزيله (2±6/9 به 7/1±4/8 درصد)، كلسترول تام (4/31±6/226 به mg/dl 8/37±8/199) و LDL (5/34±9/123به mg/dl 5/32±5/95) در گروه مورد مطالعه گرديد(05/0P
نویسندگان: محمدحسین سلطانی, مصطفی حسینی
کلیدواژه ها : ماكرونوترينت - برونده قلبي - ديابت نوع II
: 3360
: 6
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه : با توجه به تناقضات، خلاء اطلاعاتي و برخي از كاستيها در زمينه شناخت تاثير ماكرونوترينتها بر پاسخهاي قلبي- عروقي نظير برون ده قلبي، ضربان قلب ، حجم ضربهاي ، فشارخون سيستوليك ، فشارخون دياستوليك و فشار متوسط شرياني تحقيق حاضر در دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در سال 1380 صورت پذيرفت.روش بررسي : اين مطالعه به روش كارآزمايي باليني روي 10 فرد سالم و 15 فرد ديابتي نوع II انجام و پاسخ هاي قلبي - عروقي، قبل و تغييرات آن تا 5 مرحله يعني 15،30،60،90و120 دقيقه بعد از مصرف نشاسته گندم، كازئينات سديم و روغن زيتون تعيين شد.ميزان كالري درشت مغذيها 10كيلو كالري به ازاي هر كيلوگرم وزن مطلوب بدن بود.دادهها با آزمونهاي آماري آناليز واريانس دو طرفه با اندازهگيريهاي تكراري، t مستقل و t زوج مورد قضاوت قرار گرفت.يافتهها: 10 فرد سالم (4 زن و 6 مرد) در سنين 8/5± 6/36 و نمايه توده بدن kg/m2 2/1±24 و 15 فرد ديابتي نوع II (4 زن و 11 مرد) در سنين 2/5± 9/38 سال و نمايه توده بدن kg/m2 6/1±24 مورد بررسي قرار گرفتند. مصرف ماكرونوترينتها در افراد سالم سبب افزايش معنيدار و تدريجي در برون ده قلبي شد (05/0P<)، در حاليكه در افراد ديابتي تغييرات برون ده قلبي معنيدار نبود. در افراد سالم فشارخون سيستوليك و فشار متوسط شرياني بعداز دريافت ماكرونوترينتها افزايش يافت (05/0 p<) ، در حالي كه فشارخون سيستوليك افراد ديابتي كاهش يافت (05/0 P<) و فشا ر متوسط شرياني افت معنيداري نشان داد(05/0 p<).در هر دو گروه فشارخون دياستوليك تغييري نشان نداد.نتيجهگيري: پاسخ هاي قلبي – عروقي افراد سالم و ديابتي نوع II بعد از دريافت ماكرونوترينتها اختلاف معنيداري نشان داد (05/0 p<).بدين ترتيب ميتوان نتيجه گرفت كه ديابت در همان مراحل اوليه سيستم قلبي – عروقي اين بيماران را درگير ميسازد. اما تحقيقات ديگري با تعداد نمونهي بيشتر توصيه ميشود.