مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: مریم رشیدی , فاطمه کاسب
کلیدواژه ها : ديابت شيرين نوع 2 - ويتامينE - هموگلوبين گليكوزيله آ - چربي هاي خون
: 5765
: 348
: 0
ایندکس شده در :

سابقه و هدف: ديابت نوع 2 همراه با افزايش استرس اكسيداتيو و كاهش آنتي­اكسيدان­ها است. مكمل ويتامين E باعث كاهش استرس اكسيداتيو در بيماران ديابتي مي­شود. همچنين برخي مطالعات نشان داده­اند كه ويتامين E سبب افزايش حساسيت به انسولين و بهبود سطوح چربي­ها مي­گردد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر ويتامين E بر پاسخ­هاي قند و چربي در بيماران ديابتي نوع 2 است.

مواد و روش­ها: در اين مطالعه از بين بيماران ديابتي نوع 2 بالاتر از 30 سال كه به مركز تحقيقات ديابت يزد مراجعه كردند ، 31 بيمار ديابتي نوع 2 كه داراي قند خون ناشتاي mg/dl 200-140 ، قند دو ساعت بعد از غذاي mg/dl 250-200 ، تري­گليسريد mg/dl 400 -200، كلسترول ، mg/dl 200-300 و فشار خون خفيف (فشار خون سيستولي mmHg 160-140 و فشار خون دياستولي 100-90) بودن د، انتخاب شدند ، سپس به بيماران قرص ويتامين E 400 واحد دو بار در روز به مدت 3 ماه داده شد ، قند ناشتا، كلسترول، تري ­ گليسريد، LDL ، HDL ، HbA1C و ميزان انسولين ناشتا در شروع و پايان مطالعه اندازه­گيري گرديد.

نتايج: در اين مطالعه 31 بيمار ديابتي نوع 2 (19 زن، 12 مرد) با ميانگين سني 87/8 ± 03/53 سال و طول مدت ابتلا به ديابت 89/0 ± 16/2 سال وارد مطالعه شدند. در پايان مطالعه قند خون ناشتا، تري­گليسريد و ميزان انسولين ناشتا كاهش يافت اما اين كاهش معني­دار نبود. ميزان كلسترول تام، فشار خون سيستولي و دياستولي تغيير محسوسي نداشت.

نتيجه­گيري: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه به نظر مي­آيد كه ويتامين E با دوز 800 واحد در روز به مدت 3 ماه نمي­تواند باعث بهبود قند خون، چربي­هاي خون، ميزان هموگلوبين گليكوزيله، ميزان انسولين ناشتا و فشار خون در بيماران ديابتي نوع 2 شود.

: 5111
: 33
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: ديابت نوع دو يكي از شايعترين بيماريهاي آندوكريني در جهان است كه در نتيجه اختلال در ترشح يا عملكرد انسولين ايجاد ميشود. با توجه به اينكه كنجد و فرآوردههاي حاصل از آن از قبيل ارده و حلوا ارده به عنوان يك غذاي بومي در بين مردم يزد مصرف ميشود و نيز توجه به خواص مفيد روغن كنجد، به خصوص تأثير آن بر سطح قند و پروفايل ليپيدي سرم، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير مصرف روغن كنجد بر پروفايل ليپيدي و قند خون بيماران ديابتي نوع دو مراجعه كننده به مركز تحقيقاتي- درماني ديابت يزد در سال 1386 انجام گرفت. روش بررسي: اين مطالعه به روش نيمه تجربي بر روي 25 بيمار ديابتي نوع دو انجام شد. گروه مورد مطالعه، ميانگين سني 28/6 ±52/51 سال، طول مدت ابتلا به ديابت 03/5±08/7 سال، نمايه توده بدني 001/3±28/27 كيلوگرم بر مترمربع و قند خون ناشتاي 93/51±04/181 ميليگرم در دسي ليتر داشتند. به بيماران مقدار 30 گرم در روز روغن كنجد به مدت 42 روز داده شد. اين مقدار روغن جايگزين روغن مصرفي قبلي آنها گرديد. سرم ناشتاي 12 الي 14 ساعته بيماران در ابتدا و در پايان مطالعه پس از جمعآوري، جهت اندازهگيري متغيرهاي مطالعه كه شامل قند خون ناشتا، HbA1c و ليپيدهاي خون (تري گليسريد، كلسترول تام، LDL HDL-) بودند، با استفاده از روشهاي آزمايشگاهي مرتبط تجزيه گرديد. براي ارزيابي دريافت مواد غذايي در سه نوبت (ابتدا، وسط و پايان مطالعه) از بيماران 24 ساعت يادآمد خوراك گرفته شد. نتايج به دست آمده با استفاده از آزمونهاي آماري t زوج، آناليز واريانس با اندازه-گيريهاي تكراري (ANVA-Repeated measure) مورد تجزيه و تحليل قرارگرفتند. نتايج: نتايج به دست آمده حاصل از يافتههاي مطالعه ما نشان داد كه مصرف روغن كنجد به مدت 6 هفته باعث كاهش معنيداري در ميزان قند خون ناشتا(93/51±181 به mg/dl 65/39±154) هموگلوبين گليكوزيله (2±6/9 به 7/1±4/8 درصد)، كلسترول تام (4/31±6/226 به mg/dl 8/37±8/199) و LDL (5/34±9/123به mg/dl 5/32±5/95) در گروه مورد مطالعه گرديد(05/0P
نویسندگان: فاطمه کاسب, محمد حسین رجایی
کلیدواژه ها :
: 4285
: 25
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: تشنج از شايعترين مشکلات نورولوژی اطفال است. اين مطالعه به منظور بررسی نگرش و تجربه مادران کودکان مبتلا به صرع در مورد تاثير غذاهای مختلف بر تشنج(تشديد کننده، تخفيفدهنده و بی تاثير) صورت گرفت.روش بررسی: در يک مطالعه مقطعی تحليلی، نگرش و تجربه مادران کودکان مبتلا به صرع مراجعه کننده به درمانگاه اعصاب کودکان کلينيک ويژه دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد در مورد تاثير مواد غذايی خاص به تفکيک گروه و نوع ماده غذايی خاص بر تشنج کودکشان، توسط پرسشنامه، بررسی شد. نتايج: 148 مادر در محدوده سنی 17 تا 52 سال(ميانگين 6/6 ±6/31 سال) وارد مطالعه شدند. محدوده سنی فرزندان مبتلای آنها بين 1 تا 19 سال(ميانگين 8/3±2/6 سال) بود. 5/58% از کودکان پسر و 5/41 درصد دختر بودند، 80% از مادران نيز به موثر بودن غذا بر روی تشنج معتقد بودند. سطح سواد مادر، جنس کودک و کنترل بودن يا نبودن تشنج، تاثيری بر ميزان اعتقاد به موثر بودن غذا بر تشنج نداشت. بيشترين تشديد کننده تشنج بر اساس نگرش مادران به ترتيب شوری، ترشی و گريپ فورت و طبق تجربه خيار سبز و شير و بيشترين تخفيف دهنده بر اساس نگرش آنها، قهوه و روغن گوسفند و طبق تجربه عسل و نبات بودند.نتيجه گيری: نتايج اين بررسی نشان داد که درصد قابل توجهی از مادران معتقد به موثر بودن بسياری از مواد غذايی بر روی تشنج هستند و لازم است که با استخراج ماده مؤثره مواد غذايی و آزمايش آن بر روی مدل های حيوانی و انسانی، در آموزش تغذيه بيماران مبتلا به صرع اهتمام ورزيد.
نویسندگان: F Saadat, S Sadeghian, H Allahyary, K Alimoghaddam, A Sarrafnejad, F Safavifar, A Mirshafiey, A Ghavamzadeh, M Pezeshki, فاطمه کاسب, Mirhatef Shojaei , نپتون عماد مستوفی , امید آسمانی, تهمینه صالحی , محمد حسین رجایی
کلیدواژه ها :
: 11959
: 11
: 0
ایندکس شده در :