مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: مریم رشیدی , فاطمه کاسب
کلیدواژه ها : ديابت شيرين نوع 2 - ويتامينE - هموگلوبين گليكوزيله آ - چربي هاي خون
: 6647
: 348
: 0
ایندکس شده در :

سابقه و هدف: ديابت نوع 2 همراه با افزايش استرس اكسيداتيو و كاهش آنتي­اكسيدان­ها است. مكمل ويتامين E باعث كاهش استرس اكسيداتيو در بيماران ديابتي مي­شود. همچنين برخي مطالعات نشان داده­اند كه ويتامين E سبب افزايش حساسيت به انسولين و بهبود سطوح چربي­ها مي­گردد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر ويتامين E بر پاسخ­هاي قند و چربي در بيماران ديابتي نوع 2 است.

مواد و روش­ها: در اين مطالعه از بين بيماران ديابتي نوع 2 بالاتر از 30 سال كه به مركز تحقيقات ديابت يزد مراجعه كردند ، 31 بيمار ديابتي نوع 2 كه داراي قند خون ناشتاي mg/dl 200-140 ، قند دو ساعت بعد از غذاي mg/dl 250-200 ، تري­گليسريد mg/dl 400 -200، كلسترول ، mg/dl 200-300 و فشار خون خفيف (فشار خون سيستولي mmHg 160-140 و فشار خون دياستولي 100-90) بودن د، انتخاب شدند ، سپس به بيماران قرص ويتامين E 400 واحد دو بار در روز به مدت 3 ماه داده شد ، قند ناشتا، كلسترول، تري ­ گليسريد، LDL ، HDL ، HbA1C و ميزان انسولين ناشتا در شروع و پايان مطالعه اندازه­گيري گرديد.

نتايج: در اين مطالعه 31 بيمار ديابتي نوع 2 (19 زن، 12 مرد) با ميانگين سني 87/8 ± 03/53 سال و طول مدت ابتلا به ديابت 89/0 ± 16/2 سال وارد مطالعه شدند. در پايان مطالعه قند خون ناشتا، تري­گليسريد و ميزان انسولين ناشتا كاهش يافت اما اين كاهش معني­دار نبود. ميزان كلسترول تام، فشار خون سيستولي و دياستولي تغيير محسوسي نداشت.

نتيجه­گيري: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه به نظر مي­آيد كه ويتامين E با دوز 800 واحد در روز به مدت 3 ماه نمي­تواند باعث بهبود قند خون، چربي­هاي خون، ميزان هموگلوبين گليكوزيله، ميزان انسولين ناشتا و فشار خون در بيماران ديابتي نوع 2 شود.

نویسندگان: F Saadat, S Sadeghian, H Allahyary, K Alimoghaddam, A Sarrafnejad, F Safavifar, A Mirshafiey, A Ghavamzadeh, M Pezeshki, فاطمه کاسب, Mirhatef Shojaei , نپتون عماد مستوفی , امید آسمانی, تهمینه صالحی , محمد حسین رجایی
کلیدواژه ها :
: 15488
: 11
: 0
ایندکس شده در :
نویسندگان: فاطمه کاسب, محمد حسین رجایی
کلیدواژه ها :
: 5194
: 25
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: تشنج از شايعترين مشکلات نورولوژی اطفال است. اين مطالعه به منظور بررسی نگرش و تجربه مادران کودکان مبتلا به صرع در مورد تاثير غذاهای مختلف بر تشنج(تشديد کننده، تخفيفدهنده و بی تاثير) صورت گرفت.روش بررسی: در يک مطالعه مقطعی تحليلی، نگرش و تجربه مادران کودکان مبتلا به صرع مراجعه کننده به درمانگاه اعصاب کودکان کلينيک ويژه دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد در مورد تاثير مواد غذايی خاص به تفکيک گروه و نوع ماده غذايی خاص بر تشنج کودکشان، توسط پرسشنامه، بررسی شد. نتايج: 148 مادر در محدوده سنی 17 تا 52 سال(ميانگين 6/6 ±6/31 سال) وارد مطالعه شدند. محدوده سنی فرزندان مبتلای آنها بين 1 تا 19 سال(ميانگين 8/3±2/6 سال) بود. 5/58% از کودکان پسر و 5/41 درصد دختر بودند، 80% از مادران نيز به موثر بودن غذا بر روی تشنج معتقد بودند. سطح سواد مادر، جنس کودک و کنترل بودن يا نبودن تشنج، تاثيری بر ميزان اعتقاد به موثر بودن غذا بر تشنج نداشت. بيشترين تشديد کننده تشنج بر اساس نگرش مادران به ترتيب شوری، ترشی و گريپ فورت و طبق تجربه خيار سبز و شير و بيشترين تخفيف دهنده بر اساس نگرش آنها، قهوه و روغن گوسفند و طبق تجربه عسل و نبات بودند.نتيجه گيری: نتايج اين بررسی نشان داد که درصد قابل توجهی از مادران معتقد به موثر بودن بسياری از مواد غذايی بر روی تشنج هستند و لازم است که با استخراج ماده مؤثره مواد غذايی و آزمايش آن بر روی مدل های حيوانی و انسانی، در آموزش تغذيه بيماران مبتلا به صرع اهتمام ورزيد.
نویسندگان: محمدحسین سلطانی, مصطفی حسینی
کلیدواژه ها : درشت مغذي - پاسخ متابوليك - برونده قلبي - ديابت نوع II
: 4907
: 25
: 0
ایندکس شده در :
سابقه و هدف: علي رغم شناخت بعضي از تغييرات متابوليك و هموديناميك ناشي از غذا در افراد سالم، پاسخ هاي افراد ديابتي نوع II بعد از مصرف غذا و فرآيند هضم، هم چنان در پرده ابهام مي باشد.به منظور شناخت تغييرات متابوليك و هموديناميك ناشي از مصرف درشت مغذي ها در افراد ديابتي نوع II تحقيق حاضر در دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در سال 1380 صورت پذيرفت. مواد و روش ها: تحقيق به روش كارآزمايي باليني روي 15 فرد ديابتي نوع II انجام و پاسخ هاي متابوليك شامل انسولين، نوراپي نفرين و قند خون، قبل و تغييرات آن تا 6 مرحله زماني (15، 30، 60، 90، 120 و 180 دقيقه) بعد از مصرف نشاسته گندم، كازئينات سديم و روغن زيتون و پاسخ هاي قلبي - عروقي شامل برون ده قلبي و فشار خون سيستوليك قبل و تغييرات آن تا 5 مرحله زماني (تا محدوده دو ساعت) بعد از مصرف مواد فوق تعيين شد. نتايج با آزمون هاي آماري تي زوج و آناليز واريانس با اندازه گيري هاي تكراري و تي وابسته مورد قضاوت قرار گرفت. يافته ها: 15 فرد ديابتي نوع 24) زن و 11 مرد) با متوسط سني 2/5± 9/38 سال و متوسط نمايه توده بدن 6/1±24 كيلوگرم بر متر مربع مورد بررسي قرار گرفتند. پاسخ انسولين در افراد ديابتي بعد از كربوهيدرات و پروتئين افزايش يافت (P<0.05) ولي بعد از دريافت چربي تغييري مشاهده نشد. پاسخ انسولين 3 ساعت بعد از دريافت كربوهيدرات (6± 24 ميكرو واحد بر ميلي ليتر) بالاتر از ميزان ناشتا (7/2±9/12 ميكرو واحد بر ميلي ليتر) بود (P<0.01). نوراپي نفرين به دنبال دريافت درشت مغذي ها افزايش يافت(P<0.05) . برون ده قلبي صرفا بعد از دريافت پروتئين افزايش نشان داد و از 226±4020ميلي ليتر در دقيقه، قبل از مداخله 262 ± 4389 ميلي ليتر در دقيقه بعد از مداخله رسيد (P<0.005). فشار خون سيستوليك بعد از دريافت هر سه ماده مغذي كاهش يافت و كاهش بعد از مصرف چربي معني دار بود (P<0.005). نتيجه گيري و توصيه ها: پاسخ هاي متابوليك و قلبي - عروقي افراد ديابتي نوع 2 تحت تاثير درشت مغذي هاي مختلف، متفاوت بود. تحقيقات ديگري با تعداد نمونه بيشتر توصيه مي شود.